Poezja 13-19

wyróżnienia:

Michalina Wiercioch 

Gimnazjum nr 112 im. Króla Jana III Sobieskiego

Wszystko dla Ciebie 

Dla Ciebie sto róż, sto bzów, sto bratków
Dla Ciebie cały kielich pachnących kwiatków
Dla Ciebie po rankach, południach, wieczorach
Dla Ciebie tak szybko jak pociąg po torach

Dla Ciebie tę Ziemię i niebo niebieskie
Dla Ciebie diamentów stado królewskie
Dla Ciebie z zachwytu, smutku, radości
Dla Ciebie me serce pełne miłości.

Dla Ciebie to wszystko, co mogę Ci dać
Dla Ciebie to wszystko, na co mnie stać.

Monika Auerbach 

Szkoła Podstawowa nr 88 im. Gabriela Narutowicz

Życie

Pierwszy krzyk, pierwszy oddech.
Rodzi się mały człowiek,
żądny samych dobrych dni.
Wielka radość, wielkie plany!
Cicho , śpi taki mały.
Jak wesoło mi….. .

Mija czas, życie płynie
pełne słodko-gorzkich chwil.
On zakochał się w dziewczynie.
Będzie cud, będzie życie,
które dadzą gdzieś o świcie.
Jak wesoło mi…… .

Teraz cichnie wszystko wokół,
liczy się tylko spokój,
cisza i te długie dni.
Rzeka w żyłach już nie płynie.
Myśli, słowa, życie ginie.Ach jak smutno mi….. . 

Ksawery Uhruski 

Szkoła Podstawowa nr 88 im. Gabriela Narutowicza 

Mieszkam…

Właśnie napisać wiersz chciałem
O miejscu gdzie od lat mieszkałem.
Chytra myśl przebiegła ma głowę.
Może o miejscu tym pisząc,
Jasno się dość nie wysłowię.
Dzielnym dam szansę odgadnąć i
Niech sczytają treść dokładną
Całkiem puentą zdziwieni i grą słów zaskoczeni.

 

Katarzyna Grzymkowska
Gimnazjum nr 112 im. Króla Jana III Sobieskiego

Laurka dla dziadka

Kiedy byłam mała
na Dzień Dziadka zrobiłam
laurkę
i pamiętam
że miałam Ci ją dać

A laurka była piękna
z sercami kwiatami
była czerwona
I pamiętam
że miałam Ci ją dać

Jako mała dziewczynka
nie zdążyłam
bo umarłeś dwa dni wcześniej
a ja z misiem
płakałam
bo nie wiedziałam
na którym świecie jesteś

Dziadku
nie wiedziałam gdzie jesteś
a chciałam Cię przytulić
i dać Ci laurkę

Teraz
Ci ją daję
ze łzami w oczach
Stoję
nad twym grobem
Modlę się
bo wiem że jesteś
u Boga

III miejsce:

Anna Dobieszewska „Sierociniec”
Gimnazjum nr 112 im. Króla Jana III Sobieskiego

Sierociniec 

Sierociniec
Miejsce ponure i mroczne.
Przesycone smutkiem i szarością wnęku.
Co to?
Wielki sierociniec stał na poboczu,
Nie zwracając uwagi żadnych ludzkich oczu.
Gdzieś usłyszano krakanie,
gdzieś ujadanie.
Pośród dębowych pni i szyszek widać malutkie
zarysy młodych twarzyczek.
Stara huśtawka przez wiatr poruszona ze skrzypnięciem
Oznajmia koniec zabawy.
Za mosiężnymi drzwiami bladych buzi wiele, gdzie żadna
szczęśliwa, bo ciągle wiatr wieje.
Skrzypiąca podłoga, kryształowy żyrandol pamiętający lepsze czasy,
przygląda się , jak spokojnie mijają go dzieci w granatowych
mundurkach bez skazy.
Cisza.
Na oknach widać piękne szronu wzory,
lecz to tylko zimy pozory.
Mgła nad ranem gęsta się wzbiera.
W oddali postać staje i zamiera.
Może zabierze nas do domu? 


II miejsce:

Bartosz Bereszczyński „Przez życie”
Gimnazjum nr 112 im. Króla Jana III Sobieskiego

Przez życie

Idąc ciągle przez życie,
Często zapominamy,
Że prócz swych interesów
Także sumienie mamy.

Czasem jest bardzo trudno,
Żyć tak jakby się chciało.
Człowiekiem być rozsądnym,
Uchodząc z dumą cało.

Lecz pośród tych ciemności
Doszukać się możemy
Iskierki światła, której 

Czasem ujrzeć nie chcemy…

I miejsce:

Oliwia Kwiecińska „Ucieczka”
Gimnazjum nr 112 im. Króla Jana III Sobieskieg

Ucieczka

Chce śmiać się, 

     ale nie potrafi.
Patrzy wstecz,
      ale nie widzi niczego.
Myśli,
      ale w głowie ma pustkę.
Czeka,
      ale nikt nie nadchodzi.
Boi się,
      ale musi być dzielna.
Krzyczy,
      ale wewnątrz swej duszy.
Podnosi się,
      ale z pochylonym czołem.
Ucieka,
      ale nie wie dlaczego.
Chce zawrócić,
      ale nie wie którędy.
Szuka,
      ale błądzi wśród mroku.
Znajduje,
      ale nie to, czego chciała.
Chce żyć,
      ale wciąż nie wie jak…